Amaç: Radius distal uç kırıkları oldukça sık görülmektedir. %75-80'i eklem dışı kırıklardır ve çoğunluğu kapalı redüksiyon ve alçı tespiti ile tedavi edilir. Çalışmamızda kapalı redüksiyon ve alçı ile tedavi edilen hastaların fonksiyonel sonuçları değerlendirildi.

Çalışma planı: Kliniğimizde Nisan 2001 - Nisan 2002 tarihleri arasında 81 radius distal uç kırığı konservatif yöntemlerle tedavi edilmiştir. Hastaların ortalama yaşı 51.1 (20-82), 22 erkek (%27), 59 kadın (%73), ortalama takip süresi 12.1 aydır (8-18 ay). Tüm kırıklar, AO ve Frykman sınıflama sistemine göre sınıflandırılmıştır. AO sınıflamasına göre hastaların %48.2'si A2 ve A3 grubu kırıklardır. Frykman sınıflamasına göre %27.2'si tip 1, %23.5'i tip5 kırıklardır.

Sonuçlar: Tedavi sonuçları, Stewart ve DASH sorgulamasına göre değerlendirilmiştir. Sonuçta, Stewart anatomik skorlamasına göre %40.7 mükemmel, %44.4 iyi, %9.9 orta, %5 kötü sonuç elde edilmiştir. Fonksiyonel sonuçlar ise %30.8 mükemmel, %47 iyi, %17.2 orta, %5 kötü olarak bulunmuştur.

Çıkarımlar: Radius distal uç kırıklarında kapalı redüksiyon ve alçı tespiti son derece ucuz ve etkili bir tedavi şeklidir. Yaşlı ve aktif olmayan hastalarda, operasyon için risk oluşturan medikal problemi olanlarda ve redüksiyon sonrası eklem yüzlerinde 2mm'- den daha az basamaklanması olan, radial kısalığı 4mm'den az, dorsal açılanması 15° den az, volar açılanması 20° den az ve radial inklinasyon kaybı 10° den az olan olanlarda seçilmesi gereken tedavi şeklidir.